Monthly Archives For สิงหาคม 2020

มาสาย สยองขวัญ

เหตุผลของการมาสาย ชวนสยอง

, , No Comment

มาสาย สยองขวัญ

มาสาย สยองขวัญ เรื่องมีอยู่ว่าผมทำงานเป็นครูสอนรับมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งหนึ่งมานานกว่า 10 ปีแล้วครับ เมื่อเทอมใหม่ที่ผ่านมานี้เอง ผมได้รับหน้าที่ให้เป็นครูประจำชั้นของนักเรียน ชั้น ม.1 ห้องหนึ่งและดูเหมือนว่าพวกเราจะเข้ากันได้ดี ยกเว้นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่งที่ชอบเข้าห้องเรียนสายเป็นประจำทุกวัน เขามักที่จะเข้าห้องเรียนหลังจากที่ทุกคนมานั่งที่กันหมดหรือขานเช็กชื่อกันเกือบเสร็จแล้ว และเมื่อเริ่มเรียนเขาดูกระวนกระวายไม่ค่อยยอมมองที่กระดานดำสักเท่าไร เขามักจะก้มหน้าหรือไม่ก็มองไปข้างนอกหน้าต่าง อาการผิดปกติที่ชัดเจนเหล่านี้ เป็นหน้าที่ของผมที่ต้องให้คำปรึกษาเพื่อให้เขาได้ใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนได้อย่างเหมาะสม

ก่อนเลิกชั้นเรียนในเย็นวันหนึ่ง ผมบอกให้เขาอยู่รอในห้องคนเดียวและได้ปล่อยให้นักเรียนคนอื่นกลับบ้าน เพื่อที่จะได้ถามว่าทำไมเขาถึงได้มีพฤติกรรมแปลกๆ ซึ่งหวังว่าจะให้คำแนะนำเพื่อแก้ไขปัญหาของเขาได้ ตอนที่ผมบอกให้รอดูเหมือนเขาจะสะดุ้งเล็กน้อยแล้วได้ถามว่า

“ผมต้องอยู่ในห้องนี้กับครูแค่สองคนเหรอครับ!?” เขานั้นพูดเสียงสั่น ผมคิดว่ามันคงเป็นความประหม่าจากการถูกเรียกพบเพียงคนเดียว ผมก็ยังคงยืนยันคำเดิมและปล่อยให้เด็กนักเรียนคนอื่นกลับบ้าน เมื่อทั้งห้องเหลือเราเพียงลำพัง ผมถึงได้เรียกให้เขาเดินมาที่กระดานดำ แล้วได้เอ่ยปากถามเหตุผลพฤติกรรมแปลกๆของเขา โดยหวังว่าจะช่วยเหลือได้

เขาเงียบไปครู่ สายตาดูหวาดระแวงเหมือนกับกลัวอะไรบางอย่าง

“เธอกลัวอะไรหรอ!? หรือคนในห้องแกล้ง ” ผมพยายามถามชี้นำ หวังว่าจะได้คำตอบ แต่เขาส่ายหัวไปมา พร้อมกับลอบมองกลับไปยังห้องเรียนที่ว่างเปล่า แล้วหันกลับมา ตอนนี้ดูเหมือนจะมีเหงื่อซึมออกมาจากหน้าผากของเขาอย่างเห็นได้ชัด ราวกับเขากำลังถูกบางอย่างปลุกเร้าอยู่

“แล้วมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ครูช่วยได้นะ” ผมพยายามเสนอทางช่วยเหลือ แต่เขาก็คงส่ายหน้าไปมา ก่อนที่จะเดินใกล้เข้ามาชิดตัวผม พร้อมกับกระซิบด้วยเสียงอันสั่นเครือเบาๆว่า

“ครูช่วยผมไม่ได้หรอกครับ ถ้าครูมองไม่เห็นมัน”

ผมเกิดสงสัยกับคำพูดนั้น เลยมองข้ามไหล่ของเขาไปยังห้องเรียนที่ว่างเปล่า แต่กลับถูกเขาดึงแขนเสื้อเอาไว้ให้หันกลับ

“อย่าไปมองมันครับครู มันชอบนั่งอยู่บนโต๊ะตัวหน้าสุดของห้องด้านหลังของผมตอนนี้ อย่าให้มันรู้ว่าครูเห็นมัน เดี๋ยวมันจะตามครูออกจากห้องนี้ไปด้วย”

ขนทั่วร่างของผมถึงกับลุกเกรียวขึ้นมาทันที เมื่อได้ทราบเหตุผลว่าทำไมเขาถึงรอให้มีคนอยู่เต็มห้องเรียนก่อนและทำไมถึงไม่ชอบมองที่กระดานดำ เพราะมันชอบนั่งอยู่โต๊ะว่างเปล่าที่ไร้คนนั่งมาตั้งแต่ตอนเปิดเทอม และตอนนี้มันก็ยังอยู่ตรงนั้น พร้อมกับใช้ดวงตาไร้ชีวิตจ้องมาที่เราทั้งสองอย่างไม่ละสายตา!!!…

Read Post →

ผีมุมห้อง

มุมกำแพงห้องสยองขวัญ

, , No Comment

ผีมุมห้อง สยองขวัญ

ผีมุมห้อง เรื่องราวเกิดขึ้นตอนเด็กผมจะไม่ยอมเข้านอนถ้าพ่อไม่ยอมเดินรอบห้องเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีผีแอบอยู่ในห้อง ถึงแม้ว่าพ่อจะดูไม่ค่อยชอบใจนักแต่ยังคงช่วยมองหาผีทุกวันโดยหวังว่าจะช่วยทำให้ผมสบายใจขึ้น ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรักพ่อมาก ๆ

ในทุกๆคืน เขามักจะเดินไปที่หน้าต่างทางซ้ายของห้อง เดินไปเปิดดูในตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ทางขวาของห้อง เดินไปดูในห้องน้ำ เขย่งมองด้านหลังโต๊ะเครื่องแป้งแล้วก้มลงมองที่ใต้เตียง หลังจากนั้นเขาจะเดินกลับมาที่เตียงแล้วยิ้มบอกกับผมว่าไม่มีผีซ่อนอยู่ก่อนที่จะปิดไฟแล้วเดินออกจากห้องไป

ในทุกครั้ง เมื่อพ่อออกไปจากห้องผมจะรีบซุกตัวอยู่ในผ้าห่มแล้วแอบมองลอดรอยแยกของผ้าออกไปด้วยความกลัว ไม่มีวันไหนเลยที่ผมจะได้อยู่ตามลำพังในห้องที่มืดมิดและไม่มีวันไหนเลยที่พ่อจะสังเกตเห็นเงาร่างของอะไรบางอย่างที่ “เกาะอยู่ที่มุมกำแพงด้านบนของห้อง” มันคอยจ้องมองมาที่ผมผ่านดวงตาสีแดงฉานทุกคืน

ผมเกลียดพ่อที่เช็กทุกที่ของห้องแบบละเอียด… ยกเว้นด้านบน!…

Read Post →

เสียงลมหายใจ

เสียงลมหายใจสุดหลอน

, , No Comment

เสียงลมหายใจ สุดหลอน

เสียงลมหายใจ กลางดึกคืนหนึ่งผมนั่งทำงานที่ยังค้างคาอยู่ในห้องนั่งเล่นด้านล่าง ปล่อยให้แฟนขึ้นไปนอนเพียงคนเดียว เวลาล่วงเลยไปประมาณตี 2 งานของผมเริ่มเสร็จเรียบร้อยรู้สึกอยากที่จะนอนพักผ่อนสักหน่อยเลยเดินขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสอง ด้วยความกลัวว่าเธอจะตื่นผมเลยเปิดประตูห้องเบาๆ แล้วค่อยๆนอนลงบนเตียง แต่ดูเหมือนความพยายามจะไม่ได้ผล เพราะเธองัวเงียตื่นขึ้นมาพร้อมกับพูดกับผมโดยที่ไม่ลืมตา

“วันนี้คุณเหนื่อยมากเหรอ!?” เธอถาม

“ทำไมคุณถามแบบนั้นล่ะ!?” ผมถามกลับ เพราะคิดว่าเธอรู้ว่าผมทำงานจนดึก

“ก็ชั่วโมงก่อนหน้านี้ฉันตื่นเพราะเสียงหายใจของคุณ ฟังดูหอบหนักเหมือนกำลังกรนเลย…”

ผมลุกขึ้นจากเตียงทันที แล้วได้มองไปรอบๆในห้องที่ปิดไฟมืดสนิท ผมทำงานอยู่ข้างล่างจนถึงเมื่อครู่ แล้วเสียงหายใจหนักๆในห้องนี้เป็นของใครกันละ ในเมื่อบ้านหลังนี้มีเราอาศัยอยู่กันแค่สองคน..!…

Read Post →