วิญญาณรวมทั้ง “ความผูกผัน” ของคนที่จากไป เรื่องสยองขวัญ

, , Leave a comment

วิญญาณรวมทั้ง

วิญญาณรวมทั้ง “ความผูกผัน” ของคนที่จากไป เรื่องสยองขวัญ

เรื่องที่ผมจะเอามาเล่าในวันนี้ไม่เชิงเรื้องสยองขวัญ วิญญาณรวมทั้ง บางทีอาจจะเป็นการบอกต่อให้ผู้ที่มีความคิดว่าเรื่องทำบุญสุนทานเกิดเรื่องนิดหน่อย สำคัญทำเพียงแค่วันพระก็พอเพียง ปะเข้าเนื้อหากันเถอะ

ย้อนไปสัก15ปีเห็นจะได้ ผมเสียบิดาผมไปด้วยพิษจากการดื่มสุรา ภายหลังจากเอ็งเสียไปจนกระทั่งวันชาปณธุระ ต่อจากนั้นผู้ใหญ่ ผู้เฒ่าผู้แก่ชอบกล่าวว่า อีก3-7วันผู้เสียชีวิตจะรู้สึกตัวแล้วก็กลับไปอยู่ที่บ้าน ซึ่งไม่จริงเลยบิดาผมเอ็งกลับมาตั้งแต่วันแรก แม้กระนั้นคงจะด้วยเหตุผลบางสิ่งบางอย่างเอ็งเลยเข้าบ้านมิได้ ในขณะนั้นผมเห็นด้วยว่าผมเป็น คนกลัวผี แล้วก็ได้ไปนอนรวมกับแม่รวมทั้งน้อง(กลัวผีบิดาตนเอง) คราวแรกที่แกมาจะมีเสียงลมพัดเอาใบต้นกล้วยลอยละลิ่วเสียดสีกัน จะต้องบอกไว้ก่อนบิดาผมปลูกต้นกล้วยไว้มากมายทั้งยังรับประทาน แจก และก็ขาย ทุกคนบางทีอาจจะมีความคิดว่าผมมะโนแต่ว่าบอกเลยหากเป็นเพียงแค่คืนเดียวผมอาจจะไม่ฉงนใจ เป็นอย่างงี้อยู่2-3คืน เพราะว่าต้นกล้วยอยู่ตรงหัวนอนผม แถมข้างบ้านยังปลูกต้นมะม่วงไว้ต้นเบ้อเร้อผมมิได้ยินเสียงลมที่พัดต้นมะม่วงเลย รวมทั้งจนถึงมีเหตุให้ผมจำต้องตกอกตกใจผวาเนื่องจากว่าในคืนนึงนั้นเอง ผมก็นอนรวมกับแม่แล้วก็น้องธรรมดา แต่ว่าที่แตกต่างจากปกติเป็นผมตื่นมายามค่ำคืนแล้วก็จะแปลงท่านอนและไม่ได้ขยับเขยื้อนตัวเร็วมาก ผมมองเห็นบิดาของผมมานั่งอยู่ที่ปลายเตียง

ด้วยความหวาดกลัวในตอนอายุเท่านั้น ภายหลังจากกลับมาท่านอนตะแคงผมนี่คุมโปงเลยคับ สะดุ้งแล้วก็กลัวในช่วงเวลานั้นโดยลืมไปว่านั้นเป็นบิดา ผมเก็บหัวข้อนี้ไว้ไม่บอกแม่แล้วก็น้องด้วยเหตุว่าบางทีอาจรู้สึกว่าผมเพียงแค่ทึ่มนอน กระทั่งกระอีกทั้งผมทำใจได้และก็ได้แยกกลับมานอนผู้เดียวที่ตรงนี้ล่ะจุดพีคเลยราวกับมึงคอยจังหวะนี้อยู่เลย ในคืนนั้นเองเวลาเท่าใดจำไม่ได้ ผมตื่นมากมายลางดึกดื่นเพราะเหตุว่าเสียงของลมและไม่ทราบว่าอะไรดนหัวใจให้ดูไปที่ประตู ในช่วงเวลานั้นผมถูกใจปิดประตูห้องโดยการเอาผ้ายัดไว้ตรงขอบประตู

ประตูเปิดออกอย่างช้าๆทำให้ผมได้มองเห็นร่างของชายที่ได้ตายจากโลกนี่ไปแล้ว ชายที่ผมเรียกว่าบิดา ผมเห็นด้วยว่าเวลานี้ผมยังช็อคกับภาพที่มองเห็นแม้กระนั้นไม่นานผมก็มีสติได้แล้วก็เริ่มแผดเสียงเรียกบิดา เพียงแค่คำเดียวแต่ว่าดูเหมือนกับว่าโลกของคนเสียชีวิตกับคนเป็นจะไม่สามารถที่จะติดต่อกันได้ไหมต้องการให้ผมช็อคตายตามไปอีกคน มึงไม่บอกอะไรและก็เบาๆหายไปแล้วหลังจากนั้นสติผมก็หลุดตื่นมาอีกครั้งก็ตอนเช้า แล้วก็จากนั้นผมก็เล่าให้แม่แล้วก็น้องฟังที่พีคกว่านั้นเป็นแม่กับน้องพบก่อนผมอีก แม้กระนั้น2คนนั้นไม่เจเป็นตัวเป็นตนแบบผม อีกทั้ง2คนจะได้ยินเพียงแค่เสียง แม่ได้ยินเสียงคนหาอะไรรับประทาน ส่วนน้องได้ยินเสียงคนอาบน้ำ แม่กับน้องผมในช่วงเวลานั้นยังนอนห้องเดียวกัน ภายหลังจากวันนั้นผมก็ไม่เคยบิดาผมอีกเลย ไม่เคยรู้ว่ามึงหมดห่วงไปแล้วหรือมึงจำต้องไปที่ของมึงและไม่รู้เรื่อง
.ถัดมาคือเรื่องของคุณยายผมที่ท่านพึ่งเสียไปเมื่อปี61ก่อนหน้าที่ผ่านมา นับเป็นการสูญเสียพ่อแม่ที่อุปถัมภ์ผมมาตั้งแต่เด็กอีกคนท่านเป็นผู้ที่แข็งแรงมากมาย แม้กระนั้นบทจะล้มป่วยจนกระทั่งเสียชีวิตก็เป็นเพียงแค่ขณะสั้นๆไม่ถึงนึงเดือนภายหลังท่านมายอดเยี่ยมผมรวมทั้งกลับไปบ้านที่ชนบทพวกเราบุตรหลานต่างเวียนกันไปเยี่ยมไปเฝ้าดูและเอ็งตลอดตอนที่อยู่โรงหมอแต่ว่าจะมีแม่ผมที่เอ็งเดินทางไปอยู่เฝ้าคุณยายเลยซึ่งปัจจุบันนี้ผมกับน้องก็อายุ23-25กันแล้วเลยบอกมึงไปเหอะเดียวหยุดงานจะตามไปและก็รับกลับ จนกระทั่งวันที่หยุดงานผมกับน้องก็พากันกลับไปเยี่ยมคุณยายที่บ้านนอกภาพแรกที่ผมไปถึงโรงหมอรวมทั้งได้มองเห็นเป็นคุณยายนอนป่วยอยู่กับเตียงพอเพียงตื่นมาก็จำหลานทั้งยัง2คนมิได้ ผมมาได้ทราบจากแม่ไม่ใช่แค่พวกเรามึงจำคนใดกันแน่มิได้เลยไม่ว่าจะบุตรหลานผู้ใด รวมทั้งแกมักจะกล่าวถึงแต่ว่าเรื่องเก่า เก่ามากมายขนาดที่เอ๋ยถึงทวดผมที่ตายไปแล้วรวมถึงผู้อื่นที่มิได้อยู่บนโลกนี่แล้ว มันเท่าเอาผมจุกกระทั่งต้องการจะร้องไห้แม้กระนั้นตั้งแต่บิดาผมตายผมมีความรู้สึกว่าผมร้องไห้ไปหมดแล้วในวันนั้น ขนาดตาผมเพศชายอกสามซอกยังมายืนจับแขนคุณยายอยู่ข้างเตียงมีน้ำตาซึมๆเนื่องจากว่าเอ็งอาจสำนึกผิดตอนที่คุณยายยังสบายดีหรือย้อนกลับไปหลายๆปีมึงทำร้ายจิตใจคุณยายด้วยการมีผู้ใหญ่บ้านคนอื่นๆแม้กระนั้นคุณยายไม่เคยพร่ำบ่นสักคำถึงขั้นพามาอยู่ด้วยก็ไม่พร่ำบ่น แต่ว่าแกมาคิดได้ในวันที่คุณยายจะตาย ผมอยู่ดูและคุณยายที่โรงหมอต่ออีก2-3วันและพาแม่กลับไปอยู่ที่บ้าน แม้กระนั้นพอเพียงมาถึงบ้านเวลาราว2ทุ่มผมก็เข้าห้องเปิดคอนนั่งมองโน่นเล่นนี่ตามธรรมดา แต่ว่ามันเปลี่ยนไปจากปกติตรงที่ว่าจู่ๆที่เตียงของผมก็มีความรู้สึกยุบลงราวกับมีคนมานั่งลงด้านข้างในขณะนั้นเองจิตใจของผมมันก็โฮ่ร้องอยู่อกว่ามีเรื่องมีราวเกิดขึ้นกับคุณยายแน่นอนเวลาเที่ยงคืนแม่ผมได้รับข่าวไม่ดีน้าๆโทรมากล่าวว่าคุณยายเสียแล้ว ความรู้สึกจุกมันกลับมาชนอีกที ผมลางานรุ่งเช้าวันนั้นเพื่อกลับไปร่วมจัดงานสวดพระอภิธรรมและก็จัดแจงบรรพชาให้ยายเป็นสิ่งท้ายที่สุดที่ผมจะก่อให้คุณยายได้ แม้กระทั้งในวันเผา บุตรหลานทุกคนต่างมีน้ำตาแม้กระนั้นผมกลับทำเป็นแต่ว่ารู้สึกเศร้าอยู่ด้านในไม่มีร้องไห้ออกมาอาบหน้าแบบผู้อื่นอาจเกิดขึ้นเนื่องจากอยู่ในผ้ากาสาวพัสตร์หรือผมความรู้ยด้านไปแล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้จัก แม้กระนั้นแต่ภายหลังจากงานฌาปนกิจศพล่วงเลยไป ผมก็ไม่มีจังหวะได้พบเจอหรือได้พบกับวิญญาณของคุณยายเลย อาจจะเกิดขึ้นเนื่องมาจากบุญผมมันน้อยหรือคลื่นวิญญาณขัดแย้งอย่างคำพระท่านที่บอก ขณะนี้ผมก็แปลงเป็นคนไม่กลัวผีไปแล้วตั้งแต่มองเห็นบิดาผม ตอนนี้คนสำคัญของคุณถ้าเกิดพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ดูแลเขาให้ดี เอาใจใส่เขาให้มากมาย อย่าได้จำต้องมาเศร้าใจหน้าหีบศพในวันที่เขาไม่อยู่แล้ว เพราะเหตุว่าผู้ตายเขาไม่รับทราบอะไรอีกแล้ว
และก็ท้ายที่สุดผมขอขอบพระคุณทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านจะอ่านจบหรือเปล่า ผมก็ขอฝากหัวข้อรวมทั้งข้อเตือนสติ ให้ทุกๆคนได้เอาไปคิด เอาไปทำ จะได้ไม่ต้องมานั่งเศร้าใจ ในวันที่ไม่มีเขาแล้ว
ผีหรือวิญญาณเป็นกายธาตุที่ไม่มีตัวตน ไม่อาจจะแตะต้อง หรือเห็นด้วยตาเปล่าได้นอกจากบุญพวกเราจะมีมากมายหรือมีคลื่นวิญญาณที่ตรงกันแล้วก็เขาอยากให้มองเห็น คุณก็จะได้มองเห็นและก็เมื่อมองเห็น ควรมีสติสัมปชัญญะอย่าได้ไร้สติจนถึงเสียความเป็นตัวเอง เนื่องจากที่เขามาให้พวกเรามองเห็นด้วยเหตุว่าปรารถนาติดต่ออะไรบ้างอย่าง หากมีความองอาจต้องเก็บสติรวมทั้งช่วยเหลือเขาสะ เพราะเหตุว่าความประพฤติเหล่านี่ ได้บุญมากเท่าไรนักแล…

 

Leave a Reply